ఆలూ బజ్జి

అందరికి ఈపాటికి నాకు వివాహం జరిగి 2"సం ముగియబొతొందని తెలిసే ఉంటుంది. విషయానికి వస్తే ప్రతి శని,ఆదివారాలు మా శ్రీవారికి శెలవు దినాలు. కాని నాకు ఆదివారం మాత్రమే సెలవు.అందుకని శనివారం సాయంకాలం పూట snacks ఏమి చేయను. సాయంకాలం పూట snacks తినడం మావారికి అలవాటు.ఎప్పుడన్న తినాలని ఉంటే ఆ సాయంకాలం బయటకి వెళతాం.ఇతే ఈ శనివారం బాగా వానగా ఉండటం వల్ల బయటకి వెళ్ళడం కుదరలేదు.దానితో మావారి మీద ప్రేమ పొంగుకువత్చి ఏదన్న చేసిపెట్టాలని deside అయ్యిఏమి చేయాలా అని ఆలొచించి కాపురానికి వత్చేటప్పుడు నాతో పాటు తెచ్చుకున్న వంటల పుస్తకం తిరగేసా. వెంటనే నా కన్ను ఆలుబజ్జి మీద పడింది. ఇంకేముంది పరిక్షలకు readyఅవుతున్న student లా తయారుచెసే విధానం మొత్తం బట్టిబట్టా.వీరావేశంతో తయారుచేయడం మొదలుపెట్టా!ఆలు ముక్కలు చేసే పని మావారికి అప్పజెప్పి, పుస్తకం లొ ఉన్నట్టు పిండి కలిపి ఫెట్టా. ఎప్పుడో ఒక చోట ఆలుబజ్జి వేసే ముందు ఆలు ఉడకబెట్టమని చదివినట్టు గుర్తు.అది గుర్థు వత్చి ఆలు కాసెపు ఉడకబెట్టా!ఉడకబెట్టిన ఆలు రెడి. పిండి రెడి.తయారుచేయడానికి నేను రెడి.కాగుటున్న నూనె రెడి.ఒక్కక్క ఆలూని పిండి లొ ముంచి నూనె లో వేయడం మొదలుపెట్టా! కారణం తెలియడు కాని నూనె లొ వేసిన పిండిలొ ముంచిన ఆలు బయటకు వత్చేసింది. ఒకటి కాదు మొత్తం ఆలు బజ్జిలు కాస్తా ఆలూ లా మిగిలిపొయాయి.అప్పుడనిపించింది పెళ్ళి ఇ 2సం" అవుతున్న బజ్జిలు వేయడం రాలెదు అని?(మావారి భావన కూడా అదే అనుకుంటా కాని పైకి మాత్రం చెప్పలేదు.) వేసిన నాకు మాత్రం వాటిని రుచి చూడాలనిపించలేదు. పాపం వాటిని మొత్తం మావారే తిన్నారు.సరిగా చేయలేకపొయానే అని కాసేపు బాధగా అనిపించింది.బాధ పడుతూ కూర్చుంటే నాకు బజ్జిలు చేయడం ఎలా వస్థుంది? ఈసారి బాగ చేసి మావారితొ బాగా చేసావు? అని అనిపించుకొవాలి. wish me all success.

పెళ్ళి రోజు

వివాహం అనేది ప్రతి ఒక్కరి జీవితంలొ ఒక మరపురాని అనుభూతి. రెందు మనసులను ఒక్కటిగా చేసి ఒకరికొసం ఒకరు అనిపించేలా ఇద్దరు మనుషులను దగ్గర చెసేదే ఫెళ్ళి. నేను Aug-18 న 2nd wedding anniversy జరుపుకోబొతున్నా! ఆ విశేషాలు మీతో పంచుకొటానికే ఇప్పుడు ఇలా మీ ముందు. aug18-2006 న చక్రవర్తి కి(ఉబుసు పొక ఇలా అనే బ్లాగు ద్వార అందరికి మావారు సుపరిచితమే)నాకు వివాహం జరిగింది. అప్పుడే 2సం' నిండాయంటే నాకు నమ్మబుద్ది కావటం లేదు.పూలజడ బరువు మొయలేక నేను ఇబ్బంది పడటం,కట్టిన కొత్త చీరలు, కొత్త పరిచయాలు, వట్చి పొయే చుట్టాలు, సత్యన్నాయనస్వామి వ్రతం, వ్రతం అప్పుడు పూజరి గారు కొబ్బరి కాయ కొట్ట మంటె నేను కొట్టలేక ఇబ్బంది పడుతుంతే మావారు సహాయం చేయటం నాకు ఇంక గుర్తు. అవన్ని నిన్నే జరిగినట్టు కళ్ళముందు మెదులుతూ ఉండగానే 2సం" కూడా పూర్తి చెసుకోబొతున్నా!మా పెళ్ళి తారిఖుని వత్చే august నెల అంటే నాకు చాల ఇష్టం. అనుకొని కారణాలవల్ల మా మొదటి పెళ్ళి రొజు జరుపుకోలేక పొయాం!కనీసం 2nd wedding anniversary బాగా జరుపుకోవాలి. ఇలా ఎన్నొ పెళ్ళి రొజులు జరుపుకోవాలని
పెద్దలందరు మీ దీవెనలను తప్పక అందించండి.

షిర్డీ యాత్ర

నేను ఎక్కువగా ఆరాదించేది బాబా గారిని . జీవితం లో ఒక్కసారి ఇన షిర్డీ వెళ్ళాలి అనుకునేదానిని. బాబా గారి పిలుపు ఉంటే కాని షిర్డీ యాత్ర కుదరదు అనే నానుడిని నేను బాగా నమ్ముతాను. చదువుకునే రోజులలో ఎన్నో సార్లు అమ్మ వాళ్లు వెళ్ళిన నాకు వెళ్ళటం కుదరలేదు. వాళ్ళు వెళ్ళే టైం కి నాకు ఎప్పుడు కాలేజీ లో పరిక్షలే. ఒక్కసారన్న నా కోరిక తీరుతుందా అనిపించేది. బాబా గారి మీద భక్తి మరి ఎక్కువ ఐపొయీ పెళ్లి అవగానే షిర్డీ వస్తానని మొక్కు కున్న. మొక్కడం ఐతే మొక్కా కాని పెళ్లి చేసుకున్న వాడు తీసుకు వెళతాడా లేదా అని మాత్రం అప్పుడు ఆలోచించలేదు. మొత్తానికి ఒక శుభ సమయం లో నాకు, చక్రవర్తి గారికి పెళ్లి జరిగింది. మరి మొక్కు తీర్చాలి కదా.! అసలే కొత్త పెళ్లి కూతురు మొక్కు గురించి ఎలా చెప్పింది అనుకుంటున్నారా.? అక్కడికే వస్తున్ననండి. మా పెళ్లి మధ్య లో మాకు ౯ నెలలు సమయం ఉండటం వల్ల నాకు ఆ ఇబ్బంది కలగలేదు. పెళ్లి కి ముందే ఆ విషయం నేను మా కాబోయీ శ్రీవారి చెవిలో వేసాను.(కాబోయీ శ్రీవారు అప్పుడు లెండి.) ఇలా చెవిలో వెసానో లేదో ఆయన వెంటనే ఒప్పుకున్నారు. పెళ్లి తర్వాతి రెండో రోజు మొదటి సారి నేను షిర్డీ వెళ్ళాను. నేను ,మా శ్రీ వారు, మా తోటికోడలు, బావగారు, అత్తగారు ,శ్రీధర్ (మధ్యలో శ్రీధర్ ఎవరా అనుకుంటున్నారా మా అన్నయ్య లెండి.) కలిసి వెళ్ళాం. వెళ్లి చాలారోజులు కావడం వల్ల ఎప్పుడు చేరాం అనే విషయం మాత్రం నాకు సరిగా గుర్తులేదు. మొదటి సారి బాబా గారిని చూసిన ఆనందం ఎప్పటికి మరువలేను. ఆ సమయం లో మా శ్రీవారి మీద కొంచం ముద్దు కూడా వట్చింది. (బహుశా అడగగానే తీసుకు వెళ్లారు అన్నా ఆనందం అనుకుంటా. )ఐతే ఎక్కువ సమయం లేకపోవడం వల్ల తనివితీరా బాబా గారిని చూడలేకపోయాను. ఫోటోలు కూడా దిగలేదు. చుట్టూ ఉన్నా ప్రదేశాలు కూడా చూడలేదు. వెంటనే ఈ విషయం మా శ్రీవారి కి చెప్పేసా .అంతే ఇంకో సారి నేను తీసుకు వేలతాలే అని అభయం ఇట్చ్చారు. అలా నా మొదటి షిర్డీ యాత్ర ముగిసింది. తర్వాత కొన్ని నెలలకి మా వారికి సెలవులు దొరకడం వల్ల మల్లి షిర్డీ యాత్ర పెట్టుకున్నాం. ఈ సారి మే మిద్దరమే వెళ్ళాం. నిజం చెప్పాలంటే నన్ను బయటకు తీసుకు వెళ్ళే విషయం లో మా వారికి కొంచం ఓపిక ఎక్కువ . విసుగు లేకుండా అన్ని చూపిస్తారు. అలా షిర్డీ నే కాక , SANISINGANAPUR , ELLORA, ORANGABAD అన్ని చూపించారు. ఫొటొల సంగతా? ఈ సారి చాలానే దిగాను.

పాపం పక్షులు

ఉగాది పండగ తర్వాత రోజు బాల్కని చిమ్ముతూ దండెం మీద ఉన్న బూజు చూసి మొన్నే కదా బూజులు దులిపింది అప్పుడే ఇంటి అనుకుంటూ దానిని తీసి పారెసాను. ఆ తర్వాత తెలిసిన విషయం ఏమిటంటే అది ఒక పక్షి కట్టుకున్న గూడు. అయ్యో పాపం అనిపించింది.స్వతహాగా పక్షులంటే ఇష్టపడే నేను ఆ పని చేసానే అని అనిపించిని. ఆ రోజంతా నా మనసు మనసులో లేదు. ఆ తర్వాతి నుంచి మల్లి అవి గూడు కట్టుకుంట ఏమో అని చూస్తూనే ఉన్నా. అలా అలా ఆ విషయం నేను మర్చి పోయాను. ఒక రోజు బట్టలు ఆరేస్తుంటే అక్కడ గూడు కనిపించింది. అంతే నా ఆనందం దానికి హద్దులు లేవు. వెంటనే ఈ విషయం మా శ్రీవారి కి కుడా చెప్పాను. ఇప్పడు రోజు కు ఒకసారి ఆ గూడు ని చూస్తూ ఉన్నా. నిన్న రాత్రి ఆ గూడు లో ఉన్నా పక్షిని కుడా చూసాను. ఎంత ఆనందం అంటే వాటిని నేను పెంచుతున్నట్టు మురిసిపోతున్న..

ఏమి బస్సులురా బాబు......

నిన్న సాయంత్రం బంజారా హిల్స్ కి వెళ్లడానికి బస్ ఎక్కాను. వెళ్లేటప్పుడు బస్ కాలిగానే ఉండటం వల్ల ఒక సీట్ దొరికింది. సీట్ లో కూర్చున్నాను. వెళ్ళిన పని చూసుకుని తిరిగీ బేగంపేట రావడానికి మల్లి బస్ స్టాప్ లో నుంచున్నాను. ఒక పావుగంట తర్వాత బస్ వత్చింది. మొదట వత్చిన బస్ కొద్దిగా రష్ గా ఉండటం వల్ల ఆ బస్ ఎక్కకుండా వెనకాల వస్తున్న సెట్విన్ బస్ ఎక్కాను , నేను ఎక్కేతప్పటికే బస్ కొద్దిగా రష్ గా ఉంది. ఐతే నేను నిలబడటానికి చోటు ఉండటం వల్ల బస్ ఎక్కేసాను. ఆ తర్వాతి స్టాప్ నుంచి నా కష్టాలు మొదలు. ఎక్కే జనం ,దిగే జనం. ఊపిరి కుడ ఆడటానికి వీలు లేకుండా బస్ లోకి జనాభాని ఎక్కిస్తున్నాడు డ్రైవర్. ఆసేలే ఊపిరి ఆడటం లేదనుకుంటే ఎక్కినా వాళ్ళు ఎవరో నా కాళ్ళ మీద సంచి పడేసారు. కాళ్ళు కదపటానికి లేదు. ఊపిరి ఆడక ప్రాణం పోతుందేమో అనిపించింది. ఎప్పుడెప్పుడు నా స్టాప్ వస్తుందా అనిపించింది. ఇంతలో పంజాగుట్ట దగ్గర పదినిమిషాలు ట్రాఫిక్ జామ్. ఇంక చూడాలి నా పరిస్థితి నా మీద నాకే కోపం వత్చింది. దిగి నడిచి వెలితే బాగుండు అనిపించింది. కాని నడవగలిగిన దూరం కాదు. కోపం ,విసుగు అన్ని ఒకేసారి, దీనికి తోడూ దాహం . ఎలాగోలగా స్టాప్ లో దిగి మెల్లగా ఇంటికి చేరాను. వత్చి ఒ చెంబుడు మంచినీళ్ళు తాగి కాసేపు కూర్చుంటే కాని ఆ తిక్క తగ్గలేదు. అప్పుడనిపించింది అన్ని ప్రదేసాలకి లోకల్ ట్రైన్ ఉంటే బాగుండు అని.

బొమ్మరిల్లు

బొమ్మరిల్లు
ప్రముఖ నటి సుహాసిని యాంకర్ గా వ్యవహరిస్తున్న బొమ్మరిల్లు ప్రోగ్రాం కి ఫోన్ చేసి రిజిస్టర్ చేసుకోమని వస్తున్న
యాడ్ చూసిన మా అత్త గారు ఫోన్ చేస్తా నంటే వద్దండి అదంతా సుద్ద దండగ ,టైం దండగ అని చెప్పిన పోతే పోనిలే అనుకుని పాపం మా అత్తగారు కాల్స్ చేయడం మొదలు పెట్టారు. అలా దాదాపు ఒక 40 నుంచి ౫౦ సార్ల వరకు చేసారు. ఏప్రిల్౧ ఒక టి న మాటీవీ వారు ఫోన్ చేసి ౩వ తారికు సెలక్షన్ కు సారధి స్టూడియోస్ కి రమ్మన్నారు. వెంటనే నేను మా అత్తగారికి కాల్ చేసి విషయం చెప్పాను. (అప్పుడు ఆవిడ విజయవాడలో ఉన్నారు) వెంటనే బయలుదేరి రమ్మని. ౩వ తారికున సేలక్షన్స్ కి అక్కడ వాళ్ళు అడిగిన ప్రశ్నలకు జవాబులు చెప్పి వత్చాం . ఆ తర్వాత వాళ్ళ నుంచి కాల్ రాలేదు. సెలెక్ట్ అవలేదేమో అనుకున్నా. శ్రీరామనవమి రోజు న సెలెక్ట్ ఇనట్టు కాల్ చేసారని మా అత్త గారు చెప్పారు. నెక్స్ట్ రోజే షూటింగ్ . (దేనికైనా పక్కన మా శ్రీవారు ఉంటే కలిసివస్తుంది నాకు చిన్న సెంటిమెంట్ ) అందుకనే మాతోపాటు మా శ్రీవారిని కుడా తీసుకువెల్లాం.మొదటి రోజు సుహాసిని ని చూస్తే చాల బాగుంది. మా అత్త గారు ఫోటో కూడా దిగారు. ఐతే ఆ రోజు మేము రెండవ బాచ్ కావడం తో మా సూటింగ్ తర్వాత రోజు జరిగింది. తర్వాతి రోజు ౮ గం.కల్లా మేము సారధి స్టూడియో కి చేరుకున్నాం. అక్కడే టిఫిన్ చేసాం. కొంతసేపటి తర్వాత మాకు మేకప్ వేశారు.

మేకప్ లో తీసిన ఫోటో ఇదే .

షూటింగ్ మొదలైంది. కనీసం ఒక గిఫ్ట్ ఇన తీసుకు రావాలని అనుకున్నా నేను బజ్జేర్ రౌండ్ లోనే వెనక్కి వత్చేసా . బజ్జేర్ నొక్కడం కొంచం లేట్ అవడం వల్ల నెక్స్ట్ రౌండ్ కి వెళ్ళలేక పోయాం. అంతే నాకు ఏడుపు వత్చినంత పని. ఆ బాధ నుంచి తెరుకోడానికి నాకు రెండు రోజులు పట్టింది.

అత్తగారు -పచ్చళ్లు

ఈనాటి బిజిలైఫ్ లో సరిగా తినడానికి టైం దొరకడం లేదు. అందులోను హైదరాబాదు వంటి నగరాలలో మరీను.
ఉదయం లేస్తూనే ఆఫీసు కి వెళ్ళే హడావిడి. వంట వత్చి కుడా చేసుకోడానికి సమయం వుండటం లేదు. సోమవారం రోజు నుండి పనులన్నీ వాయీదా వేసుకుంటూ ఆదివారం ఎప్పుడు వస్తుందా ఆ రోజు పనులన్నీ చేసుకోవత్చు అనుకుంటాం. తీరా ఆదివారం వత్చే సరికి దొరికేదే ఒక ఆదివారం అనుకుంటాం. ప్రస్తుతానికి నేను ఇంక వుద్యోగ వేటలోనే వున్నాను. గృహిణి గానే ప్రస్తుతానికి. పెళ్లి అయ్యీ సం. అవుతోంది. అందువల్ల నాకు ఇంక అంత బాగా వంట చేయడం రాదు. అందులో ఉరగాయ పత్చ్చల్లు పెట్టడం అసలు రాదు.అందువల్ల కావలసి వత్చినప్పుడు మా అత్తగారు చేసిపెడతారు. ఏ మాట కా మాట మా అత్తగారు వంట బాగా చేస్తారు. అందులో పట్చాళ్ళు బాగా పెడతారు. అలానే ఈ రోజు గొంగురా, పండుమిరపకాయల కారం , ఉసిరికాయ ,అల్లం ,చింత కాయ పట్చడిచేసి పెట్టారు. రుచి లో మాత్రం సూపర్ . వెంటనే నాకు ఒక ఆలోచన వత్చింది ఎలగో కాలి నే కాబట్టీ ఇంట్లోనే ఉరగాయ పట్చాళ్ళ బిజినెస్ ఎందుకు పెట్టుకోకుడదు అని. వెంటనే ఈ విషయం మా అత్త గారికి చెప్పేసా ,అలాగె లేవే నీ ఇష్టం అన్నారు . కాబట్టీ నా ఈ చిన్న వ్యాపారాన్ని ప్రోత్చాహించవలసింది గా మనవి. పట్చల్లు చేసుకోడానికి సమయం లేనివారు నన్ను సంప్రదించండి.
మెయిల్ చేయాల్సినది :కమల్ స్వాతి @ జి మెయిల్ .కం .(శాకాహారం మాత్రమే )